Zomerstralen

Het is alsof de zon
de aarde lijkt te omarmen.
Alsof ze met haar stralen
de bergtoppen wil verwarmen.

Het lijkt net even alsof ze
van de berg kussen stal
en met haar zomerstralen
haar liefde geven zal.

Het is net alsof ze
naar je lacht of je groet.
Wanneer ze dan even is verdwenen
wens je dat je haar gauw weer ontmoet.

Het voelt net als een afscheid
wanneer ze er niet is.
Het ontbreken van haar stralen
die omhelzing, het grootste gemis.

W.R.

Gepubliceerd in de Heemsteder, 1 augustus 2019 tav zomerpoëziewedstrijd.

Geschreven voor de liefhebbers die eigenlijk dagelijks verlangen naar zon. Die zich vasthouden aan haar en misschien zelfs wel het geluk een beetje af laten hangen aan de zon.

En ook het aflaten hangen van het geluk aan een ander. Je hechten aan de ander en een beetje bang zijn voor wat er gebeurt wanneer de ander en niet is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s