Vooruit

Hij sloeg de deur dicht, haast uit de sponning gevlogen. Slechts
alleen in de schemerende kamer achtergebleven met een hamer
haast hoorbaar kloppend door het bonken van haar hoofd
hoofdpijn belet haar helder te denken, uren verstrijken.

Daar zit ze dan, met haar ongeschreven woorden proberen deze te vormen
te zoeken, geteisterd door plotse woordeloosheid die enkel zou duren
tot de muren met het bloemetjes behang, op haar af lijken te komen en achtervolgen
een poging te ontkomen aan haar angsten en droomloze leven.

In de verte hoorde ze kerkklokken, het leek een teken dat ze aangreep om te gaan
en te komen waar ze nooit was en zette haar pas in.

W.R.

Ingezonden gedicht cursus gedichten schrijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s