De storm

Statig staat hij in de prille lente

met zijn wortels diep geaard

zijn kruin fier omhoog gericht

de knoppen beschermend bewaard

waar de voorjaarsstorm zich ontfermde

over de weide waar hij stond

waar de woeste winden, knoppen braken

takken raakten, neerknielend op de grond

de storm ontblootte hem tot in de wortels

gaven de kwetsbaarheid van de ziel weer

tot krakend de kroon der takken

viel ook hij, op de koude aarde neer…

W.R.

5 gedachten over “De storm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s