Herkenning


Ik herken je
je ogen, je gezicht
wanneer ik naar je kijk
voel ik me even heel licht

ik herken je
je woorden, je lach
ik zie je graag
het liefst elke dag

het is alsof ik mezelf
in jou herken
alsof ik op zoek was
maar al die tijd mezelf ben

het is alsof je mij
heel maakt met jou ‘zijn’
alsof ik in je op ga
in jou verdwijn.

W.R.


Geschreven voor iedereen die een speciaal iemand in zijn/haar leven heeft of gehad. Of juist net heeft ontmoet.

Sommige vriendschappen, ontmoetingen of liefdes zijn net dat beetje extra. Soms weten ze dat en soms ook niet…

Voor die speciale mensen ❤️

Titel gedicht…

Het meisje met de vlechtjes
het tedere kind
mysterie
onderstroom

vang me als ik val
strijders van het licht
het slimme onbewuste
mijn laatste bekentenis

daglicht
leven zonder voorbehoud
de kracht van het nu

Even een andere manier van creeren en schrijven. Gedichtje door gebruik te maken van titels. Leuk om te weten? Het zijn boeken met zeer uiteenlopende verhalen en boodschappen. En toch, zeker de moeite waard gelezen te worden.

Heb jij nog een gouden boekentip?

Graag in commentaar 😉

Fijne avond, Wendy

Lief

Ik heb je lief
nog veel liever dan
ik je eigenlijk
zeggen kan

ik heb je lief
veel liever dan
ik je liever had
maar niet zeggen kan

ik heb je lief
voor nu, voor even
en nog veel liever
voor het leven.

W.R.

Foto: internet

Duizend kleine lichtjes

Duizend kleine lichtjes
fonkelen in de maneschijn
ze lijken daar te dansen
wat hebben ze het er fijn

ze zorgen voor een feestje
zo midden in de nacht
het lijkt zowaar een knipoog
waarvan één naar je lacht

die duizend kleine lichtjes
schitteren wonderschoon
elke nacht opnieuw
’t lijkt soms zo gewoon.

W.R.

❤️

Foto, internet

Stil

Het rumoer en kreten
van al het gemoet, gedaan
onrust in lijf en leden
liefst even stilstaan

het gieren en het tieren
ebde weg in de straten
rust wedergekeerd
verward achtergelaten

verlangend naar die stilte
levert innerlijke strijd
zo kostbaar is het leven
en zo ook de tijd.

W.R.

Foto: eigen beheer

Schemering

Bij het vallen van de avond
strijde schemer met het laatste licht
nog enige glimpen aan het oog onttrokken
door deemstering belemmerd zicht

de gure wind ongegeneerd razend
tijdens het schemeren ingetreden
de hunkering naar menselijke warmte
hartstochtelijk in lijf en leden

plots, een moment van bezinning
de passen rap, met duisternis op de hielen
de avondklok verried de tijd
alvorens duistere schaduwen vielen.

W.R.

*foto uit eigen beheer

Licht in duisternis

Een brandend lichtje, klein
in het donkerste van de nacht
het gaf alles, toch verloor het aan kracht
het gaf niet op, brandde lichtjes fijn

hij had aandacht voor al het schoon
des levens, rijpe vruchten
zich enkel in eenzame stilte verzuchten
omringd door de wens van verlangen

te stralen, in eeuwigheid te branden
omvangen door twijfelachtigheden
gevangen door het lot en leden
met liefde gedragen op handen

met moedige stralen ging hij te werk
wierp zich in onontkoombare strijd
ontwikkelde, onthulde zich gedurende tijd
het maakte krachtig en sterk

omgeven door gefluister
straalt hij het felste licht, trots en fier
energiek, vol vertrouwen met plezier
ook in het donkerste duister

W.R.

foto: eigen beheer

Zoete zomers

Dansend in de schittering van het water
Rollend in het groen van plezier
Ogen twinkelend, bonzende harten samen
Opgaand in het spel van puur vertier

Maar voor ik het wist gingen de uren over in dagen
Het naderende einde kwam in het zicht
Iedere dag, elk moment een beetje afscheid
Zachte warme kussen, vederlicht

Sinsdien enig heimwee
Naar de zomerzoete dagen
Lavendelgeur vermengd door herinnering
In het hart meegedragen

Heden zomer dagen, stiekem meer kleur
Vereeuwigd in gedachten
Wanneer de paden stralen raken
Naar de zoete zomers smachten

W.R.

Foto: internet

Wat jij niet ziet

Wat ik niet wil
en jij niet ziet
is dat kleine beetje
ik noem het maar verdriet.

Wat ik niet wil
is keer op keer
dat kleine nare beetje
van het oude zeer.

Het is
zal blijven
als litteken beklijven
nu en dan verschijnen
nooit geheel verdwijnen
Het is
zal zijn
en altijd een beetje blijven.

W.R.

Verlangen

verdwenen, het ontastbare zuchtje wind
nimmer zichtbaar of te horen
waar in het duister de ferme grip
zich in het donkerste had verloren

daar ontsproot die ene gedachte
de wens zich te ontvouwen
zich vermenigvuldigde met hoop
het intense verlangen, wortelde zich in vertrouwen

het ontstond,
het groeide
gaf moed,
gaf kracht
het is, het mag zijn…

W.R.

Eenzame nachten 

                                                           
de eenzame nachten
doorbreken de dag
wat leek te bloeien
langzaam afstervende lach

de avond aangebroken
het gelach gedempt
slechts momenten verwijderd
door de emotie geremd

de eenzame nacht
stilte valt in
tellende de uren
naar een nieuw begin

W.R.